El Elion- Pse nuk duhet të lutesh Zot ji në kontroll

El Elion- Pse nuk duhet të lutesh Zot ji në kontroll

Ishte errur dhe ja ku isha vetëm duke ecur në një rrugë gjysëm të ndriçuar, të një lagjeje që nuk e njihja mjaft mirë, dhe të them të drejtën kisha frikë. Deri në një copë të rrugës kisha qenë me dy gra të kishës, pastaj ishim ndarë. Kisha lënë pas stacionin më të afërt të autobuzit që të ecja pak më gjatë me to e të vazhdonim bisedën që kishim nisur. Ja ku isha tani, tek stacioni tjetër, rreth 20 minuta në këmbë nga shtëpia. Erdhën dhe ikën 3 autobuza, por asnjëri nuk ishte linja jonë. Isha e vetme në stacion dhe nga të paktët njerëz në rrugë. Dhe sa do të pres, mendova pakëz e shqetësuar tashmë sepse kishin kaluar rreth 15 minuta që prisja.

“Nisu në këmbë. Shtëpia nuk është aq larg” më erdhi një mendim i pazakontë në kokë. (more…)

Fences- hate love saving relationship

Fences- hate love saving relationship

One of the morning routines that I hated but have come to like now and look forward to, is a brisk walk in the neighborhood with Lilly, our family dog, after our kids school buss takes off.

Lilly is a beautiful English Setter, a hunting breed. I was wrong when I thought she could survive and getting used living within the walls of an apartment. Instead she loves going outdoor, smelling and chasing flies, birds and even leaves.

Our place is in one of the new suburbs of Tirana, uphill toward the mount. Every morning I take the same itenerary with her, (more…)

Jeruzalem, qyteti i paqes: Dita e pare

Jeruzalem, qyteti i paqes: Dita e pare

Mbreme arrita ne Jeruzalem rreth ores 6. Nuk di si te pershkruaj kete qytet. Pa dyshim qe eshte i jashtezakonshem, si asgje tjeter qe kam pare. Eshte kaq unik, kaq i ndryshem, kaq terheqes, kaq kontraversal me gjithe miksin e kulturave dhe besimeve, kaq i pabesueshem.

Arkitektura eshte jashte imagjinates sime. Nje qytet i ndertuar me gure te bardhe, ndersa ndertesat moderne as qe ngjasojne me kullat e larta gjithe xhama, katrore a abastrakte. Eshte nje stil kaq unik qe ende nuk arrij t’i ve nje emer. (more…)

Are you using the intercom of your life?

Are you using the intercom of your life?

When I was a child I wanted to be an athlete, because all my friends wanted to. I had endurance and would do well in long races, but was not impressive on short races. On top of that, I was very skinny, and my friends did not see me as a potential team player on our outdoor games. I found my niche in gymnastics but my parents were worried for me to join the club, which was on the other side of the city. My sports teacher at school was a tough lady who would not spare us of yelling if we did not measure up. So, I hated sports.

When I told my brother that I was injured last Friday at the gym, he could not believe me. (more…)

Nobody’s child

Nobody’s child

This is my story, the story of someone raised in Communist Albania, trying to break the cocoon of her life while the country broke from Communism. Fier, my city, came in existence during Communism. It was the center of the oil industry where my father was employed. Our neighborhood was made of one type of four or five story red bricks buildings, positioned in kind of squares to leave some space for kids to play. Our building was made for the oilmen. I was the daughter of one of them, like most of my childhood friends. In the evenings, the city would be covered by a dark mist that smelled ammonia due to the power plant that was a few miles away. Some people would whisper that that power plant had made us small and pale. My mother worked in the woodworking establishment and her job was to build wood containers that were used for vegetables and fruits. She had to build them from scratch, hammering hundreds of nails a day as they had to meet the daily quota of building 140 wood containers per day, for a monthly wage of $3 .

(more…)

Më i përsosur se një Boleslawiec !

Më i përsosur se një Boleslawiec !

Nëse ke hyrë qoftë dhe një herë të vetme në një dyqan Boleslawiec, ti e di që dy gjëra do të ndodhin. Boleslawiec do të kthehet në një pasion, dhe sa herë që një të afërmi tënd do t’i bjerë rruga nga Polonia, do ta pyesësh nëse mund të të sjellë një filxhan a pjatë a produkt tjeter Boleslawiec; dhe nëse të bie rasti të shkosh vetë, do të të duhet një orë që të zgjedhësh mes modeleve të ndryshme pa marrë në duar nja dhjetë filxhanë a pjata të ndryshme, pa i krahasuar dhe pa u siguruar që zgjodhe më të bukurin, sepse të gjitha produktet e tyre janë aq të bukura e unike sa do të doje të kishe marrë me vete gjithë dyqanin. (more…)