Abeli u vra nga Kaini. Sara u vu në rrezik nga Abrahami, i shoqi. Loti ia shpërbleu xhaxhait me egoizëm kur zgjodhi pjesën më të mirë të tokës për vete, dhe i la Abrahamit malet e djerrë. Esau u mashtrua nga Jakobi, dhe ky i fundit nga daja i tij. Jozefi u urrye dhe u shit në skllavëri nga vëllezërit. U akuzua pa të drejtë nga gruaja e pronarit të cilit i kishte shërbyer besnikërisht dhe vuajti në burg për një krim që nuk e kishte bërë. Davidi u përndoq nga Sauli, për arsyen e vetme se kishte sukses dhe fama e tij u rrit më shumë se e mbretit. Tamara, bija e mbretit David, u përdhunua nga vëllai me nënë tjetër. Mbreti David u tradhëtua nga i biri, Absalom i cili i mbushur me inat e hidhërim kundrejt të atit, komplotoi kundër tij. Jezusi u tradhëtua nga Juda, u braktis nga dishepujt më të afërt kur u arrestua dhe u kryqëzua nga ata të cilëve u shërbeu dhe për të cilët dha jetën e tij si çmim për shpengimin e tyre. Që nga rënia e njeriut në kopshtin e Edenit, ndërsa mëkati dhe vdekja hyn në botë, historia njerëzore vazhdon me shembuj pas shembujsh historish të dhimbshme dhe të trishta të atyre që u plagosën apo u vranë fizikisht apo shpirtërisht nga të vetët.

Jam e sigurtë që secili nga ne dikur apo në ndonjë mënyrë është ndjerë i vrarë dhe i tradhëtuar nga të vetët duke kaluar nëpër një tatëpjetë emocionale tepër të dhimbshme. Asnjë gjë nuk dhemb më shumë se sa urrejtja dhe keqdashja e atyre që ti i quan të tutë, që i ke afër edhe pse nuk i ke zgjedhur. E ndjen në shikimet e tyre, në mënyrën si të shmangin, në fjalët që thonë pas krahëve, në mënyrat si duan të të dëmtojnë. Për fat të keq, zemra njerëzore, kjo fole me kapacitet të jashtëzakonshëm për të dashur dhe mbështetur, për të inkurajuar dhe dhënë krahë, ka kapacitetin e një bombe atomike kur është kurdisur nga urrejtja, xhelozia, zemërimi apo hidhërimi.

Të ecësh në një shteg kaq të dhimbshëm pa e kthyer të keqen me të keqe, është një tjetër vuajtje dhe barrë jashtë kapacitetit njerëzor i cili na thërret për të vënë drejtësinë, për të ia kthyer me të njëjtën monedhë, për t’u hakmarrë. Mjafton të lexojmë titujt e kronikës së zezë në lajme apo të sjellim në mendje dukuri si gjakmarrja, për të parë pasojat e ciklit pa fund të dhimbjes dhe tragjedive që prodhon hakmarrja. Hakmarrja dhe vendosja e drejtësisë na vijnë nat

ghandi-quote-on-forgiveness
yrshëm, nuk duhet të na e mësojë dikush. Falja dhe të kthyerit e së keqes me një bekim janë jo vetëm jashtë kapacitetit, por edhe mentalitetit tonë, të cilat i përkufizojnë këto si dobësi njerëzore.  Sa njerëz nuk do të kishin vrarë fyesin e tyre, nëse askush në fshat apo lagje nuk do t’i bënte presion dhe nuk do ta tallte e quante merhum apo të squllët? Sa herë e përgëzojmë dikë sepse zgjodhi të falë?

Por Perëndia na thërret të falim dhe ta mposhtim të keqen me të mirën. Ai na sfidon të mos mundemi nga e keqja, por ta mundim të keqen me të mirën. Ai vetë e demonstroi këtë kur dha Krishtin si shpengim për ne.

Perëndia na thërret të jetojmë në paqe, duke ushtruar faljen, duke u lutur për ata që na bëjnë keq, që na shohin shtrembër, na gjykojnë me apo pa të drejtë, na përflasin apo na dëmtojnë. Të falësh nuk do të thotë të bëhesh rrugicë ku të tjerët të shkelin mbi ty. Të falësh do të thotë të clirosh zemrën tënde nga burgu i hidhërimit dhe dhimbjes, dhe të ia dorëzosh keqbërësin Perëndisë. Më besoni që Ai di si të merret me të shumë herë më mirë se sa ne, sepse Ai është i drejtë dhe i paanshëm dhe Ai sheh historinë nga të dyja anët.

Prandaj këputi zinxhirët e robërisë së mosfaljes. Shkëpute atë gjyle të rëndë që nuk të lë të ecësh përpara. Lëre Perëndinë të bëjë punën e tij, ndërsa fokusohesh të bësh atë që Ai kërkon prej nesh.

Nëse Jezusi të cilit i takonte më shumë se askujt tjetër hakmarrja, mbylli sytë duke thënë: “At fali sepse nuk dinë se c’bëjnë” aq më tepër ne kemi nevojë të ushtrojmë faljen. Sepse Paqja jonë është më e rëndësishme se sa skllavëria e hakmarrjes. Paqja do të na ruajë dhe ndihmojë të ecim përpara, hakmarrja do të na mbajë peng të së shkuarës dhe ligësisë së atyre që na bën keq, duke na kthyer së fundi dhe ne në njerëz të hidhur.

 

“Por unë ju them duajini armiqtë tuaj, bëjuni të mirë atyre që ju urrejnë. Bekoni ata që ju mallkojnë dhe lutuni pë rata që ju keqtrajtojnë” Luka 6:27-28

“Mos u mundni nga e keqja, por mundeni të keqen me të mirë” Romakëve 12:21

“Zoti do të luftojë për ju,dhe ju do të rrini të qetë” Eksodi 14:14

© Shigjete dhe Shigjete.com, 2014-2016.Përdorimi apo dhe/dublikimi i këtij materiali pa leje të shkruar nga autori dhe/ose zotëruesit është plotësisht e ndaluar. Artikujt dhe linqet mund të përdoren, vetëm nëse kreditet i jepen autorit Rudina Bakalli dhe Shigjete.com me adresën specifike të përmbajtjes origjinale

Share This