Mos ki frike njeriun
Mos ki frike njeriun
Edhe pse eshte i afte
Te te vjedhe gezimin
Reputacionin, nderin,
Te t’privoje dashurine
nxtijen, inkurajimin
E balte te te hedhe
Mund te te shtremberoje fjalet
Te te nxije portretin
Te flase me urrejtje
Te te godase pas shpine
Te ta perbalte punen
Mos e ki frike gjithsesi
Edhe pse keto gjera dhembin
Me shume se te kishte marre kuleten
Prape mos e ki frike
Sepse ne fund te fundit
Fjala e fundit nuk eshte e tij.
© Rudina Bakalli
* frymezuar nga psalmet: “Nese Perendia eshte me mua, cfare do te me beje njeriu”
